Ekiza: espero ez dituzunen musika

Jadanik hainbat lekutan irakurri ditzakezu Ekizaren lehen diskoaren inguruko iritziak eta kritikak, eta ondorioz agian hau berandu dator. Niri ordea ezinezkoa zitzaidan hau arinago idaztea; ez disko honekin behinik behin. Izan ere, hau ez da lehen entzunaldian epaitu dezakezun disko bat.20160131_114026

3 aste pasa ditu jada diskoak nire disko-jogailuan bueltaka. Lanean ere pare bat aldiz entzun dut (lana disko bat entzuteko lekurik aproposena ez den arren). Ia hilabete pasa da postontzian poz-pozik jaso nuenetik. Urte honetan gehien espero nituen diskoetariko bat Urtarrilean. Ona.

Horren esperotakoa izanik, esateko asko ditut. Hauek ordenatzen ahaleginduko naiz.

  1. Lehen sorpresa: ez du Willis Drummond-en antzik. Ados, ahots berdina da bai, baina abestirik azkarrenek ere ez didate taldea burura ekartzen. Lasaiagoa, momentu-sortzailea, beste abiaduraduna, ezberdina da.
  2. Iluna da, oso. Letra ilunak eta korapilatsuak dira nagusi baina, espero nezakeenaren kontra, nahiko laburrak. Baina doinuak ere ilunak dira. Sakonak, apika. Berriak. Jurgirengandik orain arte entzun ditudanekin aldaratuta behinik behin.
  3. Oso… atmosferikoa da. Beste leku batzuetara garraiatzen zaituzten kantuz josia, momentuak sortzen dituztenak, atmosferak sortzen dituztenak, eszenak osatzen dituztenak… Asko transmititzen duten giroak dira. Benetan une bat, giro bat, leku bat sortzen duen musika da hau. Zenbaitetan, hipnotikoa ere izan daiteke.
  4. Jurgi honen zale dela jakinik, Eddie Vedder-en bakarkako lanen moduko zerbait espero nuen, baina ezin harengandik urrunago egon. Beste letrak, askoz pertsonalagoak, beste soinu bat, askoz beteagoa.
  5. Bakarkako lana dirudi. Bai, instrumentu asko agertzen dira bertan, zenbait Jurgik berak jotakoak baina beste hainbatetan laguntza izan duelarik baita, baina pertsona bakar baten diskoa dela agerikoa da. Ez du Willis Drummond-ek duen talde soinua, ez du indar hori lortzen, ez du halakorik bilatzen ezta. Hobe.

Agian, galdera hau guztia baino sinpleagoa izan daiteke: gustuko dut? Bai, oso. Baina ez da lehen egunean gustuko duzun disko horietarikoa. Geruzak entzuten joan behar duzu, ukituak ulertzen, kantetan sartzen. Letrak irakurtzen. Azala bera ere ulertu beharra dago. Diskoak 2 aurpegi ditu, binilo formatuan oso agerikoa suertatzen den zerbait (KDan egoera hori zertxobait galdu egiten da), eta hori ere ulertu behar. Agian soinu osoagoa espero nezakeen, produkzio landuagoa, instrumentu gehiagoduna, baina aurkitutakoarekin oso pozik nago.

Zuzenekorik apenas eskainiko duela iragarri du Jurgik. Ez zait gauza txarra iruditzen, egilearen esku dagoen zerbait da hori. Norberak ikusi behar. Hala ere, hemen sortu dituen atmosfera horiek guztiak zuzenekoan nola islatzen diren jakin nahiko nuke. Ez dut uste gertatuko denik, baina auskalo… Gainera, horri lotutako beste susmo “txar” bat ere badut: ez ote da hau izango Ekizaren disko bakarra?

Diskoak bueltaka jarraitzen duen une honetan, oso aukera txarra iruditzen zait hori…

Advertisements

Posted on 2016/01/31, in Diskoak, Uncategorized and tagged , . Bookmark the permalink. Utzi iruzkina.

Utzi zure erantzuna!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Aldatu )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Aldatu )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Aldatu )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Aldatu )

w

Connecting to %s

%d bloggers like this: